Anadolu kültüründe mevsiminde toplanan meyve ve sebzeleri dayanıklı hale getirip sonradan kullanmak neredeyse bir gelenek. Her ağustosta çoğu evde konserveler hazırlanır, domatesler kaynatılır; reçeller, marmelatlar yapılır. Bizim hikâyemiz de tam burada başladı. Annelerimizin yıllardır yaptığı bu güzel geleneği izlerken bir gün birbirimize dönüp “Biz niye yapmıyoruz?” dedik. Mevsimlik’in ilk fikri, işte o basit soruyla doğdu.

O günden beri yaptığımız şey aslında çok değişmedi: Mevsiminde yetişen iyi ürünü buluyor, özenle hazırlıyor ve sofralara ulaştırıyoruz. Hammaddelerimizi mümkün olduğunca yerel üreticilerden temin ediyor; koruyucu ve katkı maddesi kullanmadan, ürünün kendi lezzetini koruyarak üretmeye çalışıyoruz. Mevsimlik bugün büyümüş olabilir ama mutfağımızdaki fikir hâlâ aynı: Bizim gönül rahatlığıyla yediğimizi, sizin de gönül rahatlığıyla yiyebilmeniz.